Alsof je hier nog bij me bent - Dichtgedachten #068

Alsof je hier nog bij me bent – Dichtgedachten #68

Één van de moeilijkste dingen aan iemand missen, is voor mij de angst dat je langzaam maar zeker dingen gaat vergeten. Hoe iemand eruitzag, klonk, lachte enzovoort. En die angst is niet ongegrond. Aan de oppervlakte verdwijnen die herinneringen ook daadwerkelijk, kun je soms maar met moeite voor de geest halen hoe iemand er ook alweer uitzag, of hoe zijn of haar lach klonk of glimlach eruitzag. Dat is wat ik zo mooi vind van het onderbewustzijn, daar worden je herinneringen namelijk wél voorgoed opgeslagen.
Zodat je af en toe, als je het niet verwacht, ineens weer geconfronteerd wordt met een geluid, een beeld, geur of smaak die je direct terugbrengt naar het moment waarin je alles nog weet en voelt. Het is tegelijkertijd het meest gelukzalige en verdrietige moment dat ik ken.
In het diepst van mijn gedachten,
op een onbewaakt moment,
zie ik weer hoe je naar me lachte,
alsof je hier nog bij me bent.

dichtgedachte467.jpg

Je denkt dat je de tijd hebt- Dichtgedachten #467

Het is één van de meest pijnlijke realisaties in de wereld. Je denkt dat je de tijd hebt, en ineens blijkt dat niet zo te zijn. Onheil zit vaak ik een klein hoekje en treft je meedogenloos en razendsnel. In een fractie van een seconde kan je hele leven op z’n kop staan. Ik heb dat zelf ervaren toen mijn moeder overleed. Ik was helemaal lyrisch van de film Love Actually, die ik in december 2003 in de bioscoop had gezien. In het voorjaar van 2004 kwam de film uit op DVD, en na al mijn verhalen wilde mijn moeder hem dolgraag zien. Ik zei haar dat ze de film niet moest gaan kijken, omdat het een échte heerlijke kerstfilm was. Ze moest minstens wachten tot november. In oktober kreeg ze de diagnose longkanker, en in november is ze gecremeerd. Dat was het keiharde moment waarop ik leerde om niets uit te stellen. Nu ging dit maar over een film, dat kun je dramatischer maken dan het is. Maar het gebeurt vaak genoeg dat we zaken uitstellen die niet uitgesteld hoeven worden, simpelweg omdat we denken dat we tijd hebben. Als er iets is dat je wilt doen, alleen of met een ander en je kán het nu doen, doe het dan nu. Morgen is geen garantie.
Je denkt dat je de tijd hebt,
en daar gaat het vaak fout.
Begin vandaag nog aan je dromen
en koester dat waarvan je houdt

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00