Relativeren – Dichtgedachten #868

Hoe je dit gedicht leest, zegt veel over je gemoedstoestand. Er zijn mensen die dit een negatief gedicht vinden, er zijn ook heel veel mensen die het gedicht enorm positief vinden.

Ik heb het gedicht absoluut positief geschreven. We verliezen ons vaak in kleine zorgen. Dingen waarover we ons druk maken,  maar die het helemaal niet waard zijn om ons druk om te maken, simpelweg omdat ze niet zo belangrijk zijn. Relativeren is dan een handig instrument. Want hoe minder energie je steekt in klein leed, hoe meer kracht je hebt om het grote leed te kunnen dragen.

Maak je leven niet te zwaar,
en je problemen niet te groot.
Want over pakweg honderd jaar,
zijn we toch allemaal dood.

Dichtgedachten #675 – Moedig zijn

Moedig zijn heeft net als sterk zijn nogal een verkeerde reputatie. We denken vaak dat het betekent dat je onbevreesd bent, dat niets je bang maakt. Dat is grote onzin, iedereen is ergens bang voor, zelfs al lijkt het tegendeel waar. Sterker nog, zonder angst zou moed niet bestaan. Moed betekent juist dat je angst kent, maar ervoor kiest om ondanks het feit dat je bang bent, toch iets te doen. Het gedicht vandaag gaat dan ook over de ware aard van moed.
Moedig zijn wil echt niet zeggen,
dat je nergens bang voor bent,
maar dat je grenzen durft verleggen,
terwijl je de gevolgen kent.

dichtgedachten_808-300x200.jpg

Dichtgedachten #808: Pesten

Wanneer je op school of in een werksituatie te maken krijgt met pesten, dan wordt er vaak gesproken over je weerbaarheid. En dat is absoluut waar, wanneer je meer weerbaar bent, word je sneller met rust gelaten.

Maar vaak wordt vergeten om te benadrukken dat je zelf niets gedaan hebt om dit te verdienen. Dat het niet eerlijk is dat jij nu een stap moet zetten omwille van het gedrag van een ander. Het heeft mij vroeger enorm geholpen, de wetenschap dat ik dit niet verdiend had. Dat het niets te maken had met mij, maar met de ander. Daarover gaat dit gedicht:

Pesten is nooit jouw schuld,
bij dat idee gaat het vaak mis.?
Het is de dader die verhult,
dat hij / zij onzeker is.

dichtgedachten_525.png

Angst – Dichtgedachten #525

Er zijn op dit moment heel veel mensen bang door alles dat er in de wereld gebeurt. En angst kan een hele constructieve emotie zijn, zo lang je haar maar niet de overhand geeft. Angst kan ervoor zorgen dat we beter naar elkaar gaan kijken, dat we kiezen voor verandering. Maar angst kan er ook voor zorgen dat we het geloof verliezen in alles dat goed is. Dat laatste is natuurlijk niet constructief. Het is prima om een beetje bang te zijn, maar laat angst je niet verblinden. Er gebeuren óók fantastische dingen in de wereld, probeer die ook te zien. We leven in de meest verschrikkelijke tijd, én wel even in de meest fantastische tijd.
Het is niet dat je niet bang mag zijn,
dat is juist wat ons mensen maakt.
Als je maar zorgt dat door die vrees en pijn,
het mooie niet vergeten raakt.

dichtgedachte475.jpg

Dit is je leven – Dichtgedachten #475

Wanneer ik een gedicht schrijf over het najagen van je dromen, dan krijg ik vaak reacties van mensen die aangeven dat ze we zouden willen, maar niet durven. Die angst is mij niet onbekend, maar er is één angst groter dan de angst om te falen en dat is de angst om ooit wakker te worden aan het einde van mijn leven, en me te realiseren dat ik mijn mooiste kansen gemist heb.
We roepen heel vaak ‘je leeft maar één keer’ maar realiseren ons lang niet altijd wat dat betekent. Er komt een moment dat je leven bijna voorbij is, dat er écht geen tijd meer is om te doen waar je van droomt. Als je bang bent, als je piekert over alle mogelijke consequenties, denk dan aan dát moment. Niets is zo verdrietig als niet doen met je leven wat je ermee doen bent. Angst mag je remmen, maar niet blokkeren. Leef het leven waar je recht op hebt.
Probeer het mooiste na te streven,
volg je gevoel en intuïtie.
Onthoud, dit is je leven,
geen generale repetitie.

Dichtgedachten_721.jpg

Volg je gevoel – Dichtgedachten #721

Waar rook is, is vuur wordt vaak gezegd. Nu is dat niet helemaal waar, want soms denk je dat er vanalles aan de hand is, maar is dat niet het geval. Maar soms, dan heb je zo’n onderbuikgevoel. Op papier lijkt álles te kloppen, maar je gevoel zegt dat er iets niet in orde is. Ik raad je aan om áltijd naar dat gevoel te luisteren. Overigens niet blindelings, want zo’n onderbuikgevoel is eenvoudig te verwarren met angst, en angst is een slechte raadgever. Wanneer je in een situatie komt waarbij je gevoel je ingeeft dat er iets niet klopt, stel jezelf dan de vraag: is dit angst voor het onbekende of zijn dit echt mijn zintuigen die alarm slaan. In het eerste geval is het verstandig om uit te zoeken of die angst realistisch is, in het laatste geval kan ik je maar één ding adviseren: Volg je gevoel. Áltijd.

Als je voelt dat iets niet klopt, geef dan aan dat gevoel gehoor. Want je brein wordt snel gefopt, maar je hart heeft onraad door.

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00