Angst

Voor 10:00 besteld, vandaag verzonden

(m.u.v. weekend en feestdagen)

Moed - Dichtgedachten #108


Er zijn prachtige gezegden die ons leren dat iedereen in het leven z'n deel krijgt en dat we allemaal ons portie leed te verwerken krijgen. Prachte spreuken, maar ze doen je soms de moed in de schoenen zinken. Want hoe eerlijk het ook allemaal klinkt, het leven is niet eerlijk en de een krijgt veel meer leed te verwerken dan de ander.

De ironie is echter dat de hoeveelheid leed die iemand voor z'n kiezen krijgt, helemaal niet relevant is. De belangrijkste vraag is: kun je de moed verzamelen om het leed dat je overkomt en de tegenslagen die je te verwerken krijgt, om te zetten in iets waar je kracht uit weet te halen. Dat is natuurlijk allesbehalve makkelijk, en mensen zullen zeggen: 'Jij weet niet wat ik heb moeten doorstaan' wanneer je ze dit advies geeft.





En dat klopt, maar het is ook niet relevant. Ik ken mensen die vier kinderen hebben verloren, die hun huis hebben zien afbranden en hun bedrijf failliet hebben zien gaan, die ergens toch de kracht wisten te vinden om positief in het leven te blijven staan. Ik ken ook mensen die relatief weinig tegenslag te verwerken hebben gekregen, maar die daardoor volledig uit het lood geslagen waren.





Daar zit verder geen waardeoordeel aan, het onderstreept echter wél dat het niet belangrijk is wat je overkomt in het leven, maar des te belangrijker wat je daarmee doet. Daarover gaat dit gedicht.





Als het leven je flink tegenwerkt,
verlies dan nooit de moed.
Het gaat niet om wat je overkomt,
maar om wat je daarmee doet.


Zorgen - Dichtgedachten #278


Hoe vaak hebben mensen het wel niet tegen je gezegd? Je moet je zorgen even parkeren en niet zo piekeren. Dat is allemaal heel makkelijk gezegd, maar het is verdraaid lastig om dat ook daadwerkelijk te doen.

Ik ben van nature een piekeraar. Ik kan me soms echt ontzettend druk maken om dingen, en hoewel het vaak om zaken gaan die er echt toe doen in het leven, zijn het vaak ook zaken waar ik totaal geen controle over heb. Wanneer mensen tegen je zeggen dat je je niet zo'n zorgen moet maken, voelt dat soms bijna als een belediging, want als je dat kon, dan had je het allang gedaan toch?





Toch heb ik gemerkt dat er manieren zijn om je zorgen naar de achtergrond te dwingen. Je kunt je brein niet vertellen dat het moet stoppen met piekeren, dat voegt alleen maar meer gedachten toe. Wel kun je ervoor zorgen dat je hoofd het zo druk heeft met andere dingen, dat er simpelweg geen plek is voor die zorgen. Dat kan een dagje naar een pretpark zijn, uit eten met een vriend of vriendin, of gewoon simpelweg een wandeling door het bos of over het strand. Even een verandering van plek, je hoofd overspoelen met andere gedachten.





Natuurlijk, als de dag voorbij is komen de zorgen echt wel weer terug, maar als uitgerust en opgeladen mens ben je dan veel beter in staat om daarmee om te gaan. En je zult merken, een dag niet piekeren, heeft echt niet gezorgd dat het probleem erger is geworden. Daarover gaat dit gedicht.





Verlies je niet teveel in zorgen,
daarvoor leef je veel te kort.
Vooral omdat door vrees voor morgen,
het probleem niet minder wordt.