Een glimlach – Dichtgedachten #915

Vind je dit gedicht mooi?Deel het op Facebook

Een glimlach is bijzonder lastig om niet te beantwoorden. Wanneer je iemand ziet en je werpt hem of haar een glimlach toe, dan wordt die lach negen van de tien keer beantwoord met eenzelfde glimlach. Niet altijd natuurlijk, soms zijn mensen onverstoorbaar nors, maar juist dan is het belangrijk om je niet door die ene uitzondering te laten ontmoedigen. Uiteindelijk wint licht altijd van donker.
De eerste donkere kamer die niet oplicht wanneer je een kaarsje aansteekt, moet nog gebouwd worden. Niet iedereen hoeft de hele dag maar te lachen natuurlijk, maar als je het gevoel hebt dat iemand een glimlach kan gebruiken, werp hem of haar dan je grootste en meest oprechte glimlach toe. Het zal je verbazen waar dat soms toe kan leiden.
Als je iemand zonder glimlach ziet,
schenk de jouwe dan een keer.
Gedeelde liefde eindigt niet,
het wordt alleen maar meer.

8 gedachten over “Een glimlach – Dichtgedachten #915”

  1. Ik groet en glimlach naar iedereen op straat, tijdens fietsen en lopen. Kleine moeite, geeft mij een fijn gevoel.

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Item toegevoegd aan winkelwagen.
0 items - 0,00