fbpx
Boosheid bedwingen - Dichtgedachten #242

Boosheid bedwingen – Dichtgedachten #242 Plaats een reactie



Soms doet iemand je iets aan, waardoor je een boosheid in jezelf voelt opkomen die je niet vaak ervaart. Een boosheid die aan de ene kant enorm veel energie vreet, maar aan de andere kant stiekem ook heel veilig voelt, omdat je jezelf er volledig in kunt verliezen.

Afgelopen week kwam er iets op mijn pad dat een dergelijke boosheid bij mij teweegbracht. Ik werd beschuldigd van oneerlijkheid, en als er één manier is om mij woest te maken, dan is het door mijn oprechtheid in twijfel te trekken. Ik ben een heleboel dingen, maar oneerlijk is daar geen onderdeel van en het incident in kwestie maakte me woest.

Ik heb er altijd heel even voor nodig om op zo’n moment tot bedaren te komen. Ik snap soms niet waarom mensen doen wat ze doen, en juist daarom komt dat onbegrip, die woede vandaan. Tot ik me realiseer, dat ik met die boosheid eigenlijk alleen mezelf straf. Het kost me energie, het gaat ten koste van mijn rust, van mijn slaap en uiteindelijk van mijn gezondheid. Oftewel, als ik me op die manier laat gaat, geef ik iemand anders volledige controle over mijn welzijn. Straf ik mezelf voor iets dat een ander heeft gedaan en daarom is boosheid bedwingen soms maar beter. Daarover gaat dit gedicht.

Probeer je boosheid te bedwingen,
want je hebt er weinig aan.
Je straft jezelf slechts voor de dingen,
die een ander heeft gedaan.

Bekijk ook eens

Tags: ,