Relaties

Voor 10:00 besteld, vandaag verzonden

(m.u.v. weekend en feestdagen)

Belofte - Dichtgedachten #347


Iedereen vertelt wel eens een leugentje om bestwil. Daar is niets mis mee, soms kan het juist heel constructief zijn. Maar een leugentje om bestwil vertellen en een belofte breken, zijn natuurlijk twee hele verschillende dingen. Fouten maken doen we natuurlijk allemaal, dat geeft niet, als men er maar van op aankan dat je doet wat je belooft.

Dat klinkt allemaal heel logisch, maar we zien maar al te vaak over het hoofd wat de impact is van je niet aan je woord houden. Want hoe je het ook wendt of keert, je woord is in principe het énige dat je hebt. Als men niet kan vertrouwen op de dingen die jij zegt, of belangrijker nog, toezegt, dan ben je dus officieel iemand geworden waar men niet vanop aan kan. Deels is dat natuurlijk best te repareren, wanneer je tot inkeer komt en probeert om je voortaan wel aan je beloften te houden. Maar helemaal blind zal men nooit meer op je vertrouwen, en dat is natuurlijk dood- en doodzonde. Daarover gaat dit gedicht.

Breek nooit een belofte,
daarmee wordt heel wat leed bespaard.
Een woord dat eenmaal is gebroken,
is voor eeuwig niets meer waard.







Elkaar accepteren - Dichtgedachten #572


We weten allemaal dat elkaar accepteren in een relatie de enige manier is om een liefdevol en constructief leven met elkaar op te bouwen. In het begin is dat niet zo moeilijk. Je kent elkaar net, vindt alles aan elkaar leuk en hebt totaal niet de behoefte om ook maar iets aan de ander te veranderen. Wanneer een relatie langer duurt, verandert dat langzaam maar zeker. Je gaat dingen aan elkaar ontdekken die je minder leuk vindt, en die je misschien het liefste zelfs zou veranderen. Ironisch genoeg zijn de dingen die je wilt veranderen juist heel vaak de dingen die je in het begin zo leuk aan elkaar vond.

Veel relaties lopen mis omdat partners proberen elkaar te vormen tot iets dat beter in hun eigen plaatje past. Dat is toch op zekere hoogte best mogelijk. Wanneer iemand vieze sokken in huis laat slingeren, mag je best verlangen dat hij / zij daarmee stopt. Wanneer iemand roekeloos met geld omgaat, mag je best besluiten dat dit beter moet, omdat dit gedrag jullie beiden beïnvloedt. Maar het heeft geen zin om iemand die bot en direct is te willen veranderen in iemand die super tactvol is of om iemand die vaak negatief tegenover dingen staat ineens te veranderen in een rasoptimist.

Dat wil overigens niet zeggen dat dit niet kan, mensen kunnen immers echt wel veranderen. Maar de kans is heel groot dat, wanneer je iemand zo gevormd hebt dat deze precies in je ideale plaatje past, hij of zij niet meer de persoon is waar je op gevallen bent en die het beste in je naar boven haalt. Daarover gaat dit gedicht.

Probeer je partner niet te vormen,
dat gaat vrijwel altijd fout.
Hij / zij voldoet dan aan je normen,
maar is niet meer van wie je houdt.


Liefde is - Dichtgedachten #973


Ik zal niet ineens gaan doen alsof ik weet wat liefde is. Ik weet niet wat het geheim van een goede relatie of een goed huwelijk is, ik doe wat goed voelt in de hoop dat het ook echt goed is. Soms pakt dat beter uit dan een andere keer.

Ik weet niet wat liefde is, ik weet wel dat het niets te maken heeft met brieven schrijven, elkaar bloemen geven en elke dag vertellen dat je van elkaar houdt. Daar is overigens niets mis mee, het is echter niet wat liefde definieert. Ook zonder al die dingen kun je een prima relatie of huwelijk hebben. Wat liefde ook is, ik weet alleen dat het niet te vangen is in al dit soort mooie gedachten en gebaren.

Het is iets ongrijpbaars, het is iets ondefinieerbaars. Het is niet iets dat te vangen is in een woord, het is het hele alfabet. Daarover gaat dit gedicht.

Liefde is meer dan zes letters,
netjes naast elkaar gezet.
Het is de wereld aan emoties,
en het hele alfabet.


Gelijke behandeling - Dichtgedachten #919


Het eerste deel van gedicht is een spreekwoord dat ik van mijn ouders vroeger maar al te vaak te horen kreeg. Mensen verdienen een gelijke behandeling met betrekking tot wat jij jezelf toe zou wensen. Als jij niet wil dat je iets overkomt, is het een slecht idee om dat een ander aan te doen. Ik vind het een prachtig en krachtig spreekwoord. Maar, wat mij betreft snijdt het mes wél aan twee kanten.

Want we doen natuurlijk niet alleen maar dingen die anderen beïnvloeden, wijzelf zijn vaak óók het lijdend voorwerp. En op een bepaald punt in mijn leven ontdekte ik dat die gelijke behandeling ook de andere kant op moet werken. Ik pikte teveel dingen van mensen die ik andersom nooit bij hen zou hebben gedaan. Anderen beschermen is fantastisch, maar je moet ook jezelf beschermen tegen oneerlijk gedrag. Kortom, wat jij een ander nooit aan zou doen, hoef je ook zelf niet te accepteren. Daarover gaat dit gedicht:

Wat gij niet wilt dat u geschiedt,
doe dat ook een ander niet.
Maar besluit ook niet te pikken,
wat u een ander nooit zou flikken.


Vrienden bestaan niet - Dichtgedachten #832


Er zijn mensen die me soms vol overtuiging vertellen: vrienden bestaan niet. Ik vind dat oprecht jammer. Niet dat ze dat zeggen, maar dat ze het oprecht geloven. En ik snap wel waarom. In het leven kom je een heleboel mensen tegen die je kwetsen. Mensen die je vertrouwde en die dat vertrouwen niet waard bleken te zijn. Als dat vaak (of erg) genoeg gebeurt, dan kun je het vertrouwen in vriendschap uiteraard verliezen.

Ik heb vaak genoeg in deze situatie gezeten. Toch heb ik een rotsvast vertrouwen in vriendschap en goede vrienden en ik weet 100 procent zeker dat ik er niet naast zit. Hoe ik er zo zeker van kan zijn? Omdat je soms naar jezelf moet kijken, in plaats van naar anderen. Jij, die zo gekwetst bent, wiens vertrouwen zo beschaamd is, jij die ervan overtuigd is: vrienden bestaan niet, jij zou een ander nooit zoiets aandoen, al is het alleen maar omdat je zelf weet hoe het voelt. Daarom houd je rekening met andermans gevoel, zul je iemand niet snel besodemieteren en weet je de waarde van trouw. Kortom, het bewijs dat echte vrienden wel degelijk bestaan, zie je in de spiegel.

En als jij zo in het leven staat, als jij een dergelijke vriend of vriendin kunt zijn, dan zullen er absoluut meer mensen zijn die zo denken. En dat is hoe je bij de waarheid komt: echte vriendschap, echte vrienden, ze bestaan wel degelijk. Maar het is net als met klavertjes vier in een veld vol klavertjes drie: dat je ze niet direct ziet, wil niet zeggen dat ze er niet zijn.

Daarover gaat dit gedicht:

Wanneer je keihard zegt,
dat echte vrienden niet bestaan,
dan spreek je, al dan niet terecht,
daar ook jezelf mee aan.


Oordelen - Dichtgedachten #043

Oordelen over een ander, het is zó snel gedaan. Ik probeer me daar nooit schuldig aan te maken, maar ongemerkt die je het vaak stiekem toch. Eigenlijk is dat belachelijk, want wie zijn wij om een oordeel te vellen over een ander? Niemand is perfect, maar wat dit gedicht illustreert, is hoe ik mezelf ervan probeer te weerhouden om te oordelen.

Simpelweg door mezelf de vraag te stellen: wat zegt dit eigenlijk over mij?
Oordeel niet over een ander, maar blijf je eigen waarden trouw.
Want het zegt niets over die persoon, maar heel veel over jou.

Oordeel niet over een ander,
maar blijf je eigen waarden trouw.
Want het zegt niets over die persoon,
maar heel veel over jou.

Eigenwaarde - Dichtgedachten #213


Eigenwaarde, het is zó belangrijk en tegelijkertijd zó lastig. We leven in een wereld waarin we onszelf constant met elkaar vergelijken. Of het nu is omdat je bladen leest, actief bent op social media of gewoon in een omgeving werkt waar dit enorm speelt. Er zullen altijd mensen zijn die mooier zijn dan jij, beter zijn dan jij, succesvoller zijn dan jij. Wanneer je jezelf daarmee gaat vergelijken, is er maar één uitkomst mogelijk: je wordt er ongelukkig van.






Één van de redenen daarvoor is dat niets is wat het lijkt. Ook succesvolle mensen zijn onzeker over wat ze doen, ook hele mooie mensen zijn onzeker over hun uiterlijk (daarbij, wat is mooi, wie bepaalt dat?). Het klinkt als een regeltje uit een zelfhulpboek: jij bent goed zoals je bent. Maar weet je, die zes woordjes zijn waar en ontzettend belangrijk. Misschien lees je dit en denk je: ‘Dat kun je nu wel zo leuk zeggen, maar ik ben niet goed zoals ik ben, ik ben veel te zwaar (of vul iets anders in waarover je ontevreden bent)’. Goed zijn zoals je bent, betekent niet dat er geen verbeterpunten zijn, dat je alles maar moet accepteren.






Het betekent simpelweg dat je imperfecties niet definiëren wie je bent. Jij hebt imperfecties, je bént ze niet. Ik heb zelf last van overgewicht. Ik ben goed zoals ik ben, maar ik zou graag wat minder wegen, daar moet ik aan werken, maar het maakt me niets minder dan een ander. Leer van jezelf houden, en jezelf accepteren. Want als jij niet van jezelf houdt, geen waarde aan jezelf hecht, zal een ander die waarde ook niet in je zien, omdat je maar één ding uitstraalt: ‘Ik ben jouw aandacht niet waard’.





Daarover gaat dit gedicht:





Hecht waarde aan jezelf,
want als je dat niet eens probeert,
hoe kun je dan verwachten,
dat een ander je waardeert?


Geloven in je Dromen - Dichtgedachten #570

De meeste dromen zijn bedrog, daar worden we mee opgevoed. Dromen is iets dat je in bed doet, overdag kun je het beste realistisch zijn. Als ik dat had geloofd, dan was ik vandaag nooit geweest waar ik nu was.

Dan had ik nooit de gok genomen om mijn eerste dichtbundel uit te brengen, had ik nooit de gok genomen om alles dat ik daarmee verdiende te steken in een tweede bundel, en had ik uiteindelijk nooit in de bestseller top 60 gestaan.

Dromen komen niet altijd uit. Maar dromen die je niet najaagt, komen nooit uit. Aan het eind van mijn leven kijk ik liever terug op alle dingen die ik heb ondernomen die zijn gefaald, dan op alle dingen die ik had willen ondernemen, en waarvan ik nooit zal weten of het iets geworden was. Durf te geloven in je dromen. Als jij het niet doet, wie doet het dan?

Durf te geloven in je dromen,
zelfs al is de kans heel klein.
Want als je zelf niet overtuigd bent,
hoe moet een ander dat dan zijn?