Geluk

Voor 10:00 besteld, vandaag verzonden

(m.u.v. weekend en feestdagen)

Jezelf accepteren - Dichtgedachten #424


Jezelf accepteren is niet makkelijk. Er ligt in dit leven, of we het nu willen of niet, heel veel nadruk op dingen goed doen en leren van je fouten. Leren van je fouten is oprecht ook heel belangrijk. Maar wat mij betreft is het nog veel belangrijker om niet alleen te leren van je fouten, maar vooral ook te accepteren dat je iemand bent die fouten maakt, en dat daar niet altijd iets aan te doen is. Jezelf durven en kunnen vergeven speelt daarin een belangrijke rol.

Ik zeg altijd dat ik vandaag een beter en mooier mens probeer te zijn dan gisteren. Proberen is daarin het sleutelwoord, want het lukt me lang niet altijd. Er is niet altijd vooruitgang, en soms zelfs wat achteruitgang. Dat zijn dagen dat ik denk: gisteren was ik een beter mens. Daar kun je een probleem van maken, maar je kunt ook jezelf accepteren. Accepteren dat je fouten maakt, en besluiten dat je niet alles aan jezelf zult kunnen verbeteren. Je bent en blijft een mens, geen robot. Blijf leren in het leven, maar wees vooral ook vergevingsgezind naar jezelf toe. Dat verdien je. Daarover gaat dit gedicht.

Vergeef jezelf je fouten,
probeer dat te accepteren.
Wees een mooier mens dan gisteren,
alleen dan wordt leven, leren.


Onderbuikgevoel - Dichtgedachten #916


Alle gedichten die ik schrijf, schrijf ik op basis van mijn eigen ervaringen en ze zijn eigenlijk bedoeld als adviezen aan mijzelf. Dit is er eentje die ik mezelf met regelmaat moet inprenten. Je onderbuikgevoel liegt niet. Nooit. Natuurlijk kun je een voorgevoel verwarren met angst voor het onbekende, maar vaak (uiteraard niet altijd), als je terugkijkt naar situaties waarin iets niet goed is gegaan, wist je van tevoren eigenlijk al dat dat zo was.

Ik kom regelmatig in situaties waarin mijn voorgevoel zegt dat er iets niet klopt, dat ik iets beter niet kan doen of iemand beter niet kan vertrouwen. Heel soms negeer ik het en ik krijg daar eigenlijk altijd spijt van. Het interessante aan dat onderbuikgevoel, is dat ik vaak totaal niet weet wát er precies niet klopt. Want soms lijkt het op papier allemaal te kloppen. Dan zie ik een kans, en denk ik: 'Als ik dit niet doe ben ik knettergek, dit kán alleen maar goed aflopen'. En toch, als mijn gevoel zegt dat ik het niet moet doen, dan doe ik het niet. Je hart leest namelijk tussen de regels door, en ziet dingen die je verstand af en toe mist.

Het blijft verstandig om altijd even te controleren of het gevoel dat je ervaart een voorgevoel is, of gewoon angst voor het onbekende. Stiekem weet je dat vaak heel goed. Volg je gevoel, áltijd. Zelfs als je het mis hebt, is het fijner om het mis te hebben omdat je je gevoel volgde, dan wanneer je het mis hebt omdat je je gevoel hebt genegeerd. Daarover gaat dit gedicht.





Wanneer alles lijkt te kloppen,

maar je gevoel beweert van niet.

Wees dan niet bang om te stoppen,

zelfs als een ander het niet ziet.


Kleine stapjes - Dichtgedachten #921


Wanneer we iets heel graag willen, dan kan de weg daar naartoe ondraaglijk lang zijn. Of het nu gaat om een spaardoel, of juist om het feit dat je probeert uit de financiële ellende te komen, of om een proces van zelfontwikkeling dat je probeert te voltooien: wanneer we niet direct resultaat zien is het moeilijk om te geloven dat onze situatie ooit anders zal zijn.

Het is een begrijpelijke gedachtegang, maar juist dat zorgt ervoor dat we verandering zelf in de weg staan. En dat is zonde, want het zijn juiste de kleine stapjes die zorgen voor het meeste resultaat. Natuurlijk zou het fantastisch zijn als je met één druk op de knop 20 kilo kwijt zou zijn, 10.000 euro meer op je bankrekening zou hebben of al je angsten zou hebben overwonnen. Maar je zou van de hele situatie weinig geleerd hebben, en dus weer in recordtijd terugvallen in je oude gewoonten.





Verandering gaat niet snel, het gaat geleidelijk, met elke dag een stapje meer. Hoe moeilijk het ook is, die kleine stapjes zijn van levensbelang. Daarover gaat dit gedicht:





Zet elke dag een stapje meer,

al is hij nog zรณ klein.

Uiteindelijk kom je een keer,

precies waar je wil zijn.


Liefde is - Dichtgedachten #973


Ik zal niet ineens gaan doen alsof ik weet wat liefde is. Ik weet niet wat het geheim van een goede relatie of een goed huwelijk is, ik doe wat goed voelt in de hoop dat het ook echt goed is. Soms pakt dat beter uit dan een andere keer.

Ik weet niet wat liefde is, ik weet wel dat het niets te maken heeft met brieven schrijven, elkaar bloemen geven en elke dag vertellen dat je van elkaar houdt. Daar is overigens niets mis mee, het is echter niet wat liefde definieert. Ook zonder al die dingen kun je een prima relatie of huwelijk hebben. Wat liefde ook is, ik weet alleen dat het niet te vangen is in al dit soort mooie gedachten en gebaren.

Het is iets ongrijpbaars, het is iets ondefinieerbaars. Het is niet iets dat te vangen is in een woord, het is het hele alfabet. Daarover gaat dit gedicht.

Liefde is meer dan zes letters,
netjes naast elkaar gezet.
Het is de wereld aan emoties,
en het hele alfabet.


Ziek - Dichtgedachten #942


We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Ziek zijn, niet eens iets ernstigs, maar gewoon een flinke griep of iets anders waardoor je ineens niet meer functioneert zoals je zou willen. Dat zijn de momenten waarop je denkt: 'Ik heb normaliter eigenlijk niet zoveel reden om te klagen, als ik straks weer beter ben, dan ben ik élke dag dankbaar voor mijn gezondheid.' En dan word je beter, en binnen de kortste keren val je weer terug in je oude patroon, en ben je weer vergeten hoe ellendig je je ooit voelde. Droom je weer over vakanties, dingen die je wil kopen.

Als het noodlot echter een keer écht toeslaat, en je leven heeft nog maar weinig perspectief, dan zijn al die wensen, al die grote dromen in één klap naar de achtergrond verdwenen en wens je eigenlijk nog maar één ding: beter worden of eigenlijk, een normaal leven kunnen leiden, of überhaupt nog in leven mogen blijven. Tel je zegeningen, het is een cliché, maar niet iedereen heeft het geluk lang en gezond te mogen leven. Daarover gaat dit gedicht:

Elk geluk is meegenomen,
voorspoed treft niet iedereen.
Wie gezond is heeft ontelbaar dromen,
wie ziek is vaak maar één.


Kleuren - Dichtgedachten #787


Je kunt niet altijd positief zijn, we hebben allemaal wel eens dagen dat het even niet wil en dan moet je dat gewoon kunnen ventileren. Maar het kan natuurlijk naar de andere kant doorslaan: zo gewend raken aan kijken naar de dingen die ontbreken/niet goed zijn in je leven, dat je langzaam maar zeker, onbewust en ongewild, uit het oog verliest wat er allemaal wél goed gaat en voor welke dingen je heel dankbaar mag zijn.

Altijd overal over zeuren is heel makkelijk. Laten we onszelf dwingen om ook de mooie dingen in het leven te blijven zien. Daar krijgt je leven veel meer kleure van.

Het leven is te kort,
om altijd maar te zeuren.
Vandaar dat ik me stort,
op dingen die mijn leven kleuren.


Vrolijk - Dichtgedachten #875


Als mens hebben we nogal de neiging om naar anderen te kijken en te denken dat zij het beter doen dan wij. Een goed voorbeeld daarvan is de persoon die áltijd vrolijk is en nooit last lijkt te hebben van problemen. We kennen allemaal wel zo'n persoon, en wanneer je zoiets ziet dan leidt dat vaak tot gezonde jaloezie. Immers, wij zouden óók zo makkelijk over onze problemen heen willen stappen en altijd vrolijk willen zijn.

De realiteit is echter dat niemand altijd vrolijk is. Natuurlijk zijn er verschillen in de manieren waarop mensen met tegenslagen omgaan en de een kan inderdaad iets makkelijker relativeren dan de ander. Maar neem van mij aan dat er geen mens ter wereld is die áltijd, elk moment van elke dag vrolijk is. Iedereen heeft wel eens een baaldag, iedereen moppert wel eens ergens over en iedereen heeft momenten waarin hij / zij het even niet meer ziet zitten. De een weet het nu eenmaal beter te verbergen dan de ander. Daarover gaat dit gedicht.

Wie schijnbaar altijd vrolijk is,
ook al gaat het voor geen meter,
kent echt niet minder ergernis,
maar verbergt het gewoon beter.


Eigenwaarde - Dichtgedachten #213


Eigenwaarde, het is zó belangrijk en tegelijkertijd zó lastig. We leven in een wereld waarin we onszelf constant met elkaar vergelijken. Of het nu is omdat je bladen leest, actief bent op social media of gewoon in een omgeving werkt waar dit enorm speelt. Er zullen altijd mensen zijn die mooier zijn dan jij, beter zijn dan jij, succesvoller zijn dan jij. Wanneer je jezelf daarmee gaat vergelijken, is er maar één uitkomst mogelijk: je wordt er ongelukkig van.






Één van de redenen daarvoor is dat niets is wat het lijkt. Ook succesvolle mensen zijn onzeker over wat ze doen, ook hele mooie mensen zijn onzeker over hun uiterlijk (daarbij, wat is mooi, wie bepaalt dat?). Het klinkt als een regeltje uit een zelfhulpboek: jij bent goed zoals je bent. Maar weet je, die zes woordjes zijn waar en ontzettend belangrijk. Misschien lees je dit en denk je: ‘Dat kun je nu wel zo leuk zeggen, maar ik ben niet goed zoals ik ben, ik ben veel te zwaar (of vul iets anders in waarover je ontevreden bent)’. Goed zijn zoals je bent, betekent niet dat er geen verbeterpunten zijn, dat je alles maar moet accepteren.






Het betekent simpelweg dat je imperfecties niet definiëren wie je bent. Jij hebt imperfecties, je bént ze niet. Ik heb zelf last van overgewicht. Ik ben goed zoals ik ben, maar ik zou graag wat minder wegen, daar moet ik aan werken, maar het maakt me niets minder dan een ander. Leer van jezelf houden, en jezelf accepteren. Want als jij niet van jezelf houdt, geen waarde aan jezelf hecht, zal een ander die waarde ook niet in je zien, omdat je maar één ding uitstraalt: ‘Ik ben jouw aandacht niet waard’.





Daarover gaat dit gedicht:





Hecht waarde aan jezelf,
want als je dat niet eens probeert,
hoe kun je dan verwachten,
dat een ander je waardeert?


Geloven in je Dromen - Dichtgedachten #570

De meeste dromen zijn bedrog, daar worden we mee opgevoed. Dromen is iets dat je in bed doet, overdag kun je het beste realistisch zijn. Als ik dat had geloofd, dan was ik vandaag nooit geweest waar ik nu was.

Dan had ik nooit de gok genomen om mijn eerste dichtbundel uit te brengen, had ik nooit de gok genomen om alles dat ik daarmee verdiende te steken in een tweede bundel, en had ik uiteindelijk nooit in de bestseller top 60 gestaan.

Dromen komen niet altijd uit. Maar dromen die je niet najaagt, komen nooit uit. Aan het eind van mijn leven kijk ik liever terug op alle dingen die ik heb ondernomen die zijn gefaald, dan op alle dingen die ik had willen ondernemen, en waarvan ik nooit zal weten of het iets geworden was. Durf te geloven in je dromen. Als jij het niet doet, wie doet het dan?

Durf te geloven in je dromen,
zelfs al is de kans heel klein.
Want als je zelf niet overtuigd bent,
hoe moet een ander dat dan zijn?